Gijs was een man met op het oog een wat stuurs uiterlijk, maar wie hem beter kende wist dat daarachter een warme, oprechte en betrokken persoonlijkheid schuilging. Een man van weinig woorden misschien, maar met een hart op de juiste plek.

Hij hield van vissen, van de rust aan het water en het ritme van de natuur. Eén keer per week stond hij trouw aan de tafeltennistafel, een vast moment in de week waar hij zichtbaar van genoot.

Samen met zijn goede vriend Gerard ging hij er graag op uit. Musea bezoeken, samen onderweg zijn, kijken en praten – het waren momenten die voor hem veel betekenden. De eenvoud van samen iets beleven paste bij wie hij was.

Gijs liet zich niet altijd meteen kennen, maar wie de moeite nam om verder te kijken, werd beloond met oprechte aandacht en belangstelling. Zijn aanwezigheid zal gemist worden, maar de herinnering aan wie hij werkelijk was, blijft.